ملیت :  ایرانی   -  قرن : 5 منبع : اثرآفرینان (جلد اول-ششم)
(458 -375 ق)، محدث، فقیه و قاضى شافعى. در هرات به دنیا آمد. وى از احمد بن محمد بن سهل قراب و دیگران حدیث شنید. از قاضى ابومنصور محمد بن محمد ازدى در هرات و از ابوعمر بسطامى در نیشابور فقه آموخت، تا این كه در فقه پیشگامى صاحب نظر شد. سپس در شهرهاى بسیارى گشت و خلق كثیرى از اساتید و مشایخ را ملاقات كرد و از هر یك بهره‏اى گرفت. قاضى ابوسعد هروى از وى فقه آموخت و اسماعیل بن ابى‏صالح مؤذن از وى حدیث شنید. پسرش ابوالحسن عبادى نیز در مكتب پدر پرورش یافت. از آثارش: «ادب القضاء» یا «ادب القاضى»؛ «المبسوط»، در فروع فقه شافعى، در حدود سى مجلد؛ «الهادى الى مذهب العلماء»؛ «طبقات الشافعیین» یا «طبقات الفقهاء»؛ كتاب «المیاه»؛ كتاب «الاطعمه»؛ كتاب «الزیادات»، در فروع؛ «زیادات الزیادات»؛ «الزیادات على زیادت الزیادات».